Przysięga na ślubie humanistycznym wzory i rady

Przysięga jest sercem ceremonii humanistycznej. W urzędzie para powtarza gotową formułę, a tutaj to Wy decydujecie, co chcecie sobie obiecać. Daje to wolność, ale też trochę onieśmiela, bo trzeba znaleźć słowa. Dobrze wiedzieć, że istnieje kilka sprawdzonych sposobów na ułożenie tekstu, który będzie szczery i przy tym łatwy do wypowiedzenia na głos.

Dwa sposoby na przysięgę

Pary najczęściej wybierają jedno z dwóch rozwiązań, a czasem łączą oba.

• Wspólna przysięga, którą oboje wypowiadacie z kartki lub powtarzając za prowadzącym. Jest krótsza i łatwiejsza w emocjach.
• Dwie osobne przysięgi, które każde z Was pisze samodzielnie i które pozostają niespodzianką do dnia ślubu. Są bardziej osobiste, ale wymagają odwagi.

Jeśli nie wiecie, co wybrać, zacznijcie od przysięgi wspólnej, a po niej dodajcie po jednym zdaniu własnym. Taki układ dobrze działa nawet wtedy, gdy jedna osoba lubi mówić, a druga nie.

Z czego zbudować tekst

Przysięga zwykle ma trzy części. Najpierw zwrot do drugiej osoby, potem obietnice, na końcu zdanie zamykające.

Część	Przykład
Zwrot	„Jesteś osobą, z którą chcę dzielić każdy zwyczajny dzień.”
Obietnice	„Obiecuję słuchać, mówić wprost i nie zasypiać obrażony.”
Zamknięcie	„Wybieram Cię dziś i będę wybierać Cię każdego dnia.”

Zamiast ogólników o miłości i szczęściu wybierzcie konkretne obietnice z życia. Obietnica, że będziecie razem gotować w niedzielę, jest bardziej wzruszająca niż deklaracja o wieczności, bo goście od razu widzą Was oboje.

Jak długa powinna być przysięga

Najlepiej mieścić się w jednej do dwóch minut, czyli w kilkunastu zdaniach. Dłuższy tekst jest trudny do zapamiętania i do wysłuchania, zwłaszcza w plenerze. Przy dwóch osobnych przysięgach każda może mieć około minuty. Jeśli którejś osobie trudno mówić długo, skróćcie tekst do trzech obietnic i jednego zdania zamykającego.

Praktyczne rady przed ceremonią

1. Napiszcie tekst z wyprzedzeniem, najlepiej kilka tygodni przed ślubem, i odłóżcie go na kilka dni.
2. Przeczytajcie go na głos. Zdania, które trudno wypowiedzieć, trzeba skrócić.
3. Wydrukujcie tekst dużą czcionką i zabierzcie kopię zapasową.
4. Zapytajcie prowadzącego, czy może podpowiadać zdania, jeśli ktoś z Was zapomni.
5. Unikajcie żartów zrozumiałych tylko dla Was, chyba że goście je znają.

Nie musicie obiecywać rzeczy, których nie jesteście pewni. Przysięga ma być prawdziwa, a nie efektowna.

Przykładowe sformułowania do własnych poprawek

Jeśli nie wiecie, jak zacząć, poniższe zdania mogą posłużyć jako szkielet. Zmieńcie w nich wszystko, co do Was nie pasuje.

• „Obiecuję być przy Tobie, gdy będzie łatwo i gdy będzie trudno.”
• „Obiecuję szanować Twoje marzenia i dbać o to, byśmy mieli czas dla siebie.”
• „Obiecuję mówić prawdę, nawet gdy jest niewygodna, i przepraszać pierwszy.”
• „Obiecuję śmiać się z Tobą często, a z Ciebie rzadko.”
• „Będę Twoim domem, bez względu na to, gdzie mieszkamy.”

Pary często dodają obietnicę związaną z konkretnym zwyczajem: wspólne podróże, gotowanie, opieka nad zwierzęciem albo dziećmi. To drobne rzeczy, które nadają przysiędze charakter i sprawiają, że goście widzą w niej Was, a nie szablon.

Rola prowadzącego przy przysiędze

Prowadzący może wesprzeć Was na kilka sposobów. Po pierwsze, pomaga zredagować tekst, usuwając powtórzenia i zdania, które trudno wypowiedzieć. Po drugie, potrafi podpowiedzieć pierwsze słowa, gdy emocje zaskoczą. Po trzecie, ustawia rytm: najpierw krótkie wprowadzenie, potem przysięga jednej osoby, chwila ciszy, przysięga drugiej, a na końcu wymiana obrączek. Dzięki temu moment przysięgi ma odpowiednią wagę i nie ginie w zgiełku.

Ustalcie z prowadzącym także sposób wypowiadania. Niektóre pary wolą powtarzać zdania po prowadzącym, inne czytają z kartek, a jeszcze inne mówią z pamięci. Każda forma jest dobra, o ile Wam odpowiada i da się ją wykonać nawet w dużym wzruszeniu.

Warto też zastanowić się nad tonem. Przysięga może być poważna, pełna ciepła albo z lekką dozą humoru. Ważne, by oboje czuli się w niej swobodnie i by jej styl pasował do całej ceremonii. Jeśli reszta dnia jest uroczysta, a przysięga zbyt żartobliwa, goście mogą odczuć rozdźwięk. W odwrotnej sytuacji bardzo poważny tekst bywa ciężki w lekkim, ogrodowym przyjęciu.

Zastanówcie się także, czy chcecie włączyć do przysięgi odwołania do rodziny. Podziękowanie rodzicom albo obietnica wobec dzieci z poprzednich związków potrafi być najbardziej wzruszającym fragmentem ceremonii. Jeśli w ślubie uczestniczą dzieci, można dopisać krótką część skierowaną do nich, w której obiecujecie wspólny dom i troskę.

Dobrze jest przygotować wersję krótszą, której użyjecie w razie potrzeby. Gdy emocje są silne albo pogoda zmusza do skrócenia ceremonii, możecie wypowiedzieć tylko najważniejsze zdania, a resztę zachować na prywatne chwile po uroczystości. Dzięki temu nie trzeba improwizować w ostatniej chwili.

Na koniec pamiętajcie, że przysięga to nie egzamin. Jeśli któremuś z Was głos się załamie albo zapomni słowa, goście odbiorą to jako dowód szczerości, nie błąd. Ceremonie, w których para pozwala sobie na wzruszenie i uśmiech w tym samym momencie, bywają najpiękniejsze. Zostawcie więc w planie chwilę ciszy po przysiędze, w której możecie po prostu na siebie spojrzeć.

Po ceremonii wielu par prosi o kopię tekstu przysięgi. Warto ją zachować, bo za kilka lat będzie cenną pamiątką, do której można wrócić w ważne rocznice.

Przysięga a skutki prawne

Warto pamiętać, że przysięga wypowiedziana podczas ceremonii humanistycznej nie zastępuje oświadczeń składanych w urzędzie stanu cywilnego. Sam ślub humanistyczny nie rodzi skutków prawnych małżeństwa, dlatego wiele par składa formalne oświadczenia w urzędzie, a ceremonię z własną przysięgą urządza osobno lub tego samego dnia. Szczegóły porównania obu form znajdziesz w poradniku ślub humanistyczny a cywilny.

Gotowy scenariusz z miejscem na przysięgę, obrączki i wystąpienia gości ułoży planer ślubu humanistycznego, bezpłatny dla par. Jeśli chcecie zobaczyć całość od początku, zacznij od artykułu ślub humanistyczny co to jest.